• Περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης
  • Δημοσίευση χωρίς κόστος
  • Περιοδικό με διαδικασία αξιολόγησης
  • Ελληνικά
  • English
Διερεύνηση της σχέσης της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης με την επούλωση χειρουργικών τραυμάτων κοιλιακής χώρας
Περίληψη:

Εισαγωγή: Παρά το γεγονός ότι η συχνότητα εμφάνισης διαταραγμένης και καθυστερημένης επούλωσης χειρουργικών τραυμάτων έχει μειωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό, οι μετεγχειρητικές επιμολύνσεις των τραυμάτων και τα επακόλουθα τους αποτελούν και σήμερα την πιο σοβαρή αιτία μετεγχειρητικής νοσηρότητας και θνητότητας παγκοσμίως.  Οι πιθανότητες εμφάνισης μίας λοίμωξης του χειρουργικού τραύματος είναι περισσότερες σε άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΣΔ).  Σκοπός της αναδρομικής αυτής μελέτης είναι η διερεύνηση της σχέσης της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) με το χρόνο επούλωσης των χειρουργικών τραυμάτων κοιλιακής χώρας σε διαβητικούς ασθενείς.  Μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκαν 245 άτομα που υποβλήθηκαν σε επέμβαση στην κοιλιακή χώρας σε Πανεπιστημιακή Χειρουργική Κλινική της Θεσσαλονίκης, μετά από έγγραφη άδεια από την επιστημονική επιτροπή του νοσοκομείου.  Η μελέτη εκπονήθηκε από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο 2015.  Το κριτήριο που χρησιμοποιήθηκε ήταν η επίδραση της σωστής ρύθμισης της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης στην επιμόλυνση του χειρουργικού τραύματος σε σχέση τόσο με το φύλο, την ηλικία, τον τόπο κατοικίας, την ύπαρξη ιστορικού ΣΔ των ασθενών, όσο και με το είδος του χειρουργείου, το είδος της χειρουργικής επέμβασης καθώς και τη βαρύτητα της.  Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία του συνόλου του δείγματος ήταν 58.6 (±17.8) έτη και η μέση διάρκεια νοσηλείας 10.2 (±9.2) ημέρες, ενώ οι πλειονότητα του δείγματος ήταν άνδρες (56.3%, n=138). Το 25.7% (n=63) των συμμετεχόντων στη μελέτη είχε ΣΔ, με τους άνδρες να υπερισχύουν (66.7%, n=42).  Οι ασθενείς με ΣΔ ήταν μεγαλύτερης ηλικίας από αυτούς χωρίς ΣΔ (63.4 ±14.2 έναντι 56.9 ±18.6 έτη, p=.005) και με διάρκεια νοσηλείας αυξημένη κατά σχεδόν τρεις ημέρες από τα άτομα χωρίς ΣΔ (12.3 ±9.9 έναντι 9.6 ±8.9 ημέρες, p=.040).  Επίσης, το 85.7% (n=54) της ομάδας των διαβητικών ασθενών υποβλήθηκαν σε ανοιχτή χειρουργική επέμβαση, σε σύγκριση με το 66.5% (n=121) των ατόμων χωρίς ΣΔ που υποβλήθηκαν σε επέμβαση με την ίδια μέθοδο (p=.002).  Βρέθηκε, τέλος, ότι σχεδόν όλα τα άτομα με μη καλά ρυθμισμένο ΣΔ (HbA1c≥7.01%) (94.7%, n=18) εμφάνισαν επιμόλυνση του χειρουργικού τραύματος, σε αντίθεση με τα άτομα χωρίς ΣΔ τα οποία σχεδόν όλα (99.4%, n=181) είχαν καθαρό χειρουργικό τραύμα (p<.001).  Συμπεράσματα: Από την παρούσα έρευνα, φάνηκε ότι η καλή ρύθμιση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης έχει θετική επίδραση στην επούλωση του τραύματος, στην απουσία επιπλοκών (λοίμωξης) και στη μείωση των ημερών νοσηλείας.  Καθώς η επίτευξη και διατήρηση των επιπέδων γλυκόζης εντός φυσιολογικών ορίων είναι ζωτικής σημασίας για την πορεία του ασθενή με ΣΔ, είναι επιβεβλημένη η εξατομικευμένη παρέμβαση και διδασκαλία στο πλαίσιο του διαβητολογικού ιατρείου, αλλά και εντός των νοσοκομειακών δομών, όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο. 

Share: