• Περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης
  • Δημοσίευση χωρίς κόστος
  • Περιοδικό με διαδικασία αξιολόγησης
  • Ελληνικά
  • English
Βιοψυχοκοινωνική Συμβουλευτική Προσέγγιση σε Ασθενείς με Χρόνιο Αυχενικό Πόνο: ο Νοσηλευτής ως Σύμβουλος
Περίληψη:

Εισαγωγή: Η σύγχρονη προσέγγιση του χρόνιου πόνου στον αυχένα στηρίζεται στην παραδοχή ενός νέου βιοψυχοκοινωνικού μοντέλου ολιστικής αντιμετώπισης του νόσου.
Στόχος: Κύριο στόχο της μελέτης αποτέλεσε η διερεύνηση της επίδρασης μιας βιοψυχοκοινωνικής συμβουλευτικής παρέμβασης, με τη συμμετοχή του νοσηλευτή αποκατάστασης στο ρόλο του συμβούλου, στην αντιμετώπιση των συνεπειών του χρόνιου αυχενικού πόνου.
Μεθοδολογία: Το πραγματικό ερευνητικό σχέδιο που εφαρμόστηκε στη συγκεκριμένη μελέτη ονομάζεται «σχέδιο προ και μεταδοκιμασίας με ομάδα ελέγχου» (n=30). Κάθε ένας από τους ασθενείς εφάρμοσε ένα πρωτόκολλο θεραπευτικής άσκησης, έλαβε ένα εξελικτικό θεραπευτικό πρόγραμμα που περιλάμβανε υπέρηχο, ηλεκτροθεραπεία, θερμά επιθέματα, μάλαξη καθώς και ασκήσεις του αυχένα. Επιπλέον, εφαρμόστηκε και αξιολογήθηκε το πρόγραμμα της συμβουλευτικής που προέκυψε από τη χρήση του Biopsycosocial Needs Questionnaire «BNP-30». Όργανα μέτρησης αποτέλεσαν τα ερωτηματολόγια «Neck Disabiliy Index», «Fear Avoidance Belief Questionnaire», «McGill Pain Questinnaire», «Sort Form-36 Questionnaire», το «BNP-30», το γωνιόμετρο αυχένα, το χρονόμετρο και το ροόμετρο.
Αποτελέσματα: Η περιγραφική στατιστική εφαρμόστηκε για τον υπολογισμό του μέσου όρου και της τυπικής απόκλισης όλων των ποσοτικών μεταβλητών. Για να διαπιστωθούν οι μεταβολές στις υπό εξέταση μεταβλητές εκτελέστηκαν Αναλύσεις Διακύμανσης (ANOVA) ) με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τόσο η θεραπευτική άσκηση, όσο και η επιπλέον συμβουλευτική παρέμβαση είχαν θετική επίδραση σχεδόν σε όλες τις μεταβλητές της έρευνας με στατιστικά σημαντική απόδοση. 
Συμπεράσματα: Σε πρακτικό επίπεδο τα αποτελέσματα της μελέτης φανερώνουν ότι η συμβουλευτική δύναται, σε συνδυασμό με τη θεραπευτική άσκηση, να συμβάλλει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών με αυχενικό πόνο και στη μείωση του φόβου αποφυγής του πόνου, ιδιαίτερα σε καθημερινές δραστηριότητες.

Share: