• Περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης
  • Δημοσίευση χωρίς κόστος
  • Περιοδικό με διαδικασία αξιολόγησης
  • Ελληνικά
  • English
Διερεύνηση της επιβάρυνσης φροντιστών ψυχικά ασθενών
Περίληψη:

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση, στον ελληνικό πληθυσμό, του βαθμού επιβάρυνσης φροντιστών ψυχικά ασθενών, η σχέση της επιβάρυνσης με δημογραφικούς και άλλους παράγοντες και η αξιολόγηση των επιπτώσεων που επιφέρει η επιβάρυνση στην ποιότητα ζωής και την ψυχική υγεία, των φροντιστών. Υλικό και μέθοδος: χορηγήθηκαν ειδικά διαμορφωμένα ερωτηματολόγια σε 122 φροντιστές σε δομές της Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής Κλινικής του Αιγινήτειου νοσοκομείου. Εκτός από δημογραφικά στοιχεία και μεταβλητές σχετικές με τον ψυχικά ασθενή συγγενή τους, οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν τέσσερα ψυχομετρικά εργαλεία: α) την κλίμακα οικογενειακής επιβάρυνσης (McMaster Family Assessment Device), β) το ερωτηματολόγιο ποιότητας ζωής σχετιζόμενης με την υγεία SF-12, γ) την αυτοσυμπληρούμενη κλίμακα κατάθλιψης Zung και δ) το τμήμα του ερωτηματολογίου του Spielberger, που εκτιμά το άγχος ως χαρακτηριστικό (trait) της προσωπικότητας. Οι συμμετέχοντες στην έρευνα είχαν διαφορετική ηλικία, οικογενειακή κατάσταση, εκπαίδευση, επαγγελματική απασχόληση, φύλο και σχέση με τον ψυχικά ασθενή συγγενή τους. Αποτελέσματα: Όπως προέκυψε από τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων, οι φροντιστές ανέφεραν χαμηλά επίπεδα ποιότητας ζωής σχετιζόμενης με την υγεία, τόσο στη σωματική όσο και στην ψυχική της διάσταση. Η ηλικιακή ομάδα 20-40 ετών, οι εργαζόμενοι και μορφωμένοι δήλωσαν μεγαλύτερη ενόχληση στη σωματική συνιστώσα, ενώ στην ψυχική συνιστώσα πέραν της ίδιας ηλικιακής ομάδας χαμηλότερη ποιότητα ανέφεραν οι συγγενείς των ασθενών που δεν ήταν σύζυγοί τους. Αντιθέτως υψηλά ήταν τα επίπεδα οικογενειακής επιβάρυνσης που παρουσίασαν οι φροντιστές του δείγματός μας, όπως προκύπτουν από τη σύγκριση με ευρήματα άλλων μελετών. Περισσότερο προσαρμοσμένοι και ανθεκτικοί στην επιβάρυνση φάνηκαν να είναι οι συνταξιούχοι ή/και νοικοκυρές, παντρεμένοι, γονείς των ψυχικά ασθενών που τους φροντίζουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα ηλικιωμένα άτομα του δείγματος δήλωσαν υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης και άγχους. Το 20,8% των συμμετεχόντων έδωσε απαντήσεις ενδεικτικές κλινικής κατάθλιψης. Συνολικά τόσο το άγχος όσο και η κατάθλιψη και η ψυχική διάσταση της ποιότητας ζωής φάνηκε να συσχετίζονται με μεγαλύτερη οικογενειακή επιβάρυνση και δυσλειτουργία των φροντιστών. Συμπεράσματα : Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας δείχνουν ότι η επιβάρυνση των φροντιστών είναι μια πραγματικότητα και στην ελληνική κοινωνία. Για το λόγο αυτό προτείνεται η εφαρμογή προγραμμάτων εκπαίδευσης οικογένειας, ψυχοεκπαίδευσης ή και γνωσιακής-συμπεριφορικής ψυχοθεραπείας.

Share: